انسان درون آینه

متن بالا قسمتی از ترانه "Man in the mirror" از آلبوم "Dangerous" اثر مایکل جکسون است. "من با انسان درون آینه شروع می کنم" پیام زیبای این ترانه است که جای صحبت بسیار دارد.

فکر کنم همگی توافق داریم که باید تغییر کنیم. ایران و ایرانی نباید به حال و روز امروز بماند. اما از کجا باید شروع کنیم؟ شاید بیشتر از صد سال است که می خواهیم تغییر کنیم. انقلاب می کنیم، اصلاح می کنیم، داد می زنیم، زندان میرویم، شکنجه و اعدام می شویم اما آیا تغییراتمان با هزینه هایی که داده ایم تناسب داشته است؟ نظرم این است که "به هیچ وجه" .
شاید وقت آن رسیده باشد که از جای دیگری شروع کنیم. تا به حال نگاهمان معطوف به راس هرم قدرت بوده است. تمام سعی-مان به تغییر دادن قدرت و قدرت مندان خلاصه شده است. اما راه دیگری هم هست. راهی که زحمت و حوصله بیشتری می طلبد اما نتیجه آن تضمینی است. نه اینکه فعالیت های سیاسی و اجتماعی را تعطیل کنیم. بلکه در کنار آن و حتی قبل از آن نگاهی به خودمان درون آینه بیاندازیم و از خود بپرسیم:

آیا من که هر روز فریاد دموکراسی خواهی می زنم، در زندگی شخصی خود انسانی دموکرات هستم؟
آیا برای رای و نظر خانواده خود، دوست خود، همسایه و همکلاسی خود ارزش قائلم؟
آیا به آزادی عقیده نزدیکان خود احترام می گذارم؟
آیا وقتی دم از حقوق بشر می زنم، واقعا حقوق همسر و خواهر و مادر و دخترم را با حقوق خودم برابر می دانم؟
و هزار و یک آیا-ی دیگر که مجال تکرار نیست.

می خواهم بگویم: "پدر، برادر و یا همسری که حجاب را برای اهل خانواده خود اجبار می کند حق اعتراض به جمهوری اسلامی را ندارد چرا که هر دو از یک جا ریشه می گیرند. پدر و مادری که به آزادی عقیده و حریم خصوصی فرزندانشان احترام نمی گذارند حق اعتراض ندارند و الی آخر"
"من با انسان درون آینه شروع می کنم"، شما چطور؟