در مورد خاک

اول از همه تشکر کنم از همه اونایی که لطف کردند و نظر دادند، چه تو وبلاگ، چه از طریق email و چه از طریق تلفن. محبت فرمودید.
می خوام یه توضیح کوچولو بدم راجع به خاک که جواب خیلی از سوال ها رو هم داده باشم، اگه حوصله دارین رو لینک این پایین کلیک کنین، اگر هم حوصله جفنگیات شنیدن ندارین و اومدین کلیپو ببینین، تشریف ببرید طبقه پائین.

چند تا نوار و دیسک دارم که سوگلی های من هستن. اولیش "کاشفان فروتن شوکران" شاملو، یکی دیگش رباعیات خیام شاملو، نه اصلا هرچی صدای شاملو باشه برای من سوگلیه. یدونه هم آلبوم بهترین های فریدون فروغی، همون که خاک توشه. راستی یه دیسک هم از کنسرت سیما بینا دارم به اسم نوائی که با دوتار و دف می خونه و هر وقت میشنوم دوباره اونجوری میشم. چه جوری؟ الان میگم. قبلش بگم که این آلبومارو حروم نمی کنم و همیشه گوش نمیدم. فقط وقتایی که احساس نیاز پیدا می کنم گوششون میدم.
جمعه بعد از ظهر داشتم تو سایتهای خبری میگشتم. تا اونجا که یادمه یه خبر خوندم راجع به اکبر گنجی، بعدش هم راجع به سالگرد فروهرها و چند تا خبر دیگه. خلاصه آمپرم رفت بالا، سیگاری که نیستم، این جور موقع ها میرم سراغ سوگلی هام. هدفون رو گذاشتم تو گوشم و آلبوم فروغی رو اجرا کردم... رفت و رفت و رفت تا رسید به خاک. کلماتش دونه دونه تا ته وجودم فرو میرفت، دوباره اونجوری شده بودم. اونجوری که میشم هوس دریا می کنم، یا بارون. بعدشم به قول بقیه دل نازکم و مثل بچه ها اشک تو چشمم جمع میشه. هر وقت خواستین منو تو اون حالت ببینین راجع به شاملو و یا گنجی باهام صحبت کنین. یهویی پیشونیم خیس عرق میشه، البته زیاد هم که ادامه پیدا کنه بدنم شروع می کنه به لرزیدن.
خلاصه بدون هیچ طرح و فکر قبلی برنامه Flash رو باز کردم و آهنگ خاک رو انداختم تو Frame 1. چهار پنج ساعتی تو حال خودم بودم. بعدش از زور خستگی خوابیدم و فرداش هم چند ساعتی مرتبش کردم و بچم به دنیا اومد.
حالا یکی اومده میگه ترکیب رنگهاش درست نیست. من خودمم این کار رو یک کار گرافیکی قوی نمیدونم، اصلا هدفمم این نبوده. شاید بهتر باشه اسمشو بذارم تخلیه احساسی و روانی. فقط می خواستم احساسمو تو اون لحظه یه جایی ثبت کرده باشم و یه پیامی رو بدم. برداشتم از واکنش عزیزانی که لطف کردند و نظر دادن هم اینه که پیامم رسیده. حالا گاهی وقتا فرکانس آدما به هم نمی خوره و پیام ها رو یه جوره دیگه برداشت می کنند که کاملا طبیعیه.
دوسه نفر راجع به ماسک پرسیدن. باید بگم که کلیپ بر اساس طرح قبلی نبوده و راجع بهش فکر نکرده بودم. چند تا اشاره تو این عکس دیدم که باعث شد بزارمش رو صورت ایران. فرض کنین یه آدم زیبا رو مجبور کنین یه ماسک کهنه و پوسیده رو صورتش بذاره و از زور ناراحتی خون گریه کنه. همین. البته بیننده آزاده برداشت خودشو داشته باشه.
پر چونگی کردم، بازم از همتون ممنونم.
تشکر مخصوص هم دارم از هاله و ایمان عزیز که لطف کردن و لینک دادن.