قبل از شلاق

یه چیزی حدود 40 ساعت تو بازداشتگاه بودیم. ستاد امر به معروف و نهی از منکر چالوس. قرارگاه سپاه بود. هر چقدر از خنده هامون تو اون بازداشتگاه بگم کم گفتم. یه اتاق 2 متر در 3 متر، با سقف خیلی بلند شاید 5 متر. یه در آهنی زنگ زده و یه سوراخ کوچولو نزدیکای سقف که مثلا پنجره بود.

جمعمون خیلی جور بود. من بودم و هادی و حسین. هادی بچه اهوازه، پسر بابا شکری معروف. همون که سر چهار راه دزفولیا سیم میفروشه. مثل قلقلک می مونه. ساخته شده برای خندوندن. حسین هم خیلی دوست داشتنیه. هم اهل خوشگذرونیه، هم فکر خیلی بازی داره. همین کافی بود تا اون 40 ساعت خیلی بهمون خوش بگذره. می خواستن اذیتمون کنن و به قول خودشون ارشاد بشیم. جالب اینجاست که برعکس شد و اینقدر خوش گذروندیم و خندیدیم که برای من یکی سابقه نداشت.
جفنگیاتی رو که گفتیم براتون خواهم نوشت. یکیش این بود که تصمیم گرفتیم وقتی خواست شلاق بزنه شروع کنیم به قر دادن و بخونیم "مورچه داره، کجام داره، اینجا و اینجا و اینجام داره ..."
یه بارم حاجی اومد پرسید تو چالوس کسی رو میشناسین بیاد وسیقه بذاره و ضامنتون بشه؟ ما هم گفتیم ضامن ما همون ضامن آهو، اگه قبولش دارین بذارین بریم.
نمی خوام بگم جاتون خالی ولی ...

در ضمن از اینجا می تونین یه گزارش بخونین راجع به دستاورد های اسلام ناب محمدی. مثلا "طبق آمار در مدت 7 سال متوسط سن فحشا از 28 سال به زير 20 سال رسيد. در حال حاضر كف اين سن تا 13 سالگي پايين آمده است يعني در ميان نوجوانان به طور روزافزوني گسترش يافته است"