November 15, 2003
و انسان، حرمت انسان را شکست
نخست انسان بود و استواری امن زمین زیر پایش
وچون از هیبت رعد و سیل و زلزله بر خود لرزید،
اعتماد از زمین بر گرفت و نگاهی عاجزانه به بالا انداخت.
ناتوان از درک بیکرانگی،
آن آبی بی انتها را سقفی پنداشت و پناهگاهی.
چشم ها را بست
زانو ها را بر زمین نهاد
و دست های نیاز را به سوی آسمان بر افراشت؛
درونش آرام گرفت.
اما هنوز رعد بود،
سیل بود و زلزله بود.
و از آن پس
جنگ ها آمدند
به شکل های صلیبی و هلالی و ستاره ای،
اعدام ها آمدند
به گناه الحاد و کفر و زندقه،
زندان ها و شکنجه گاه ها آمدند
با ادعای تواب سازی و هدایت به راه راست،
و انسان، حرمت انسان را شکست.
باری هنوز
با چشم های بسته،
زانو بر زمین دارد و
با دستهای رو به بالا بر افراشته
آرامش را از آسمان گدائی می کند ...
در آغز هيچ نبود كلمه بود و ان كلمه خدا بود .باي
at November 15, 2003 7:55 PMو هنوز هم انسان هست و استواري ناامن زمين روي سرش.
at November 15, 2003 9:03 PMو دستان توهين شده آدمي را لعنت كردند
چرا كه مقام ايشان بر سينه نبود به بندگي
و تباهي آغاز يافت.
و من ام-تي مي خوام!
at November 15, 2003 10:40 PMکاميار جان سلام. مثل هميشه زيبا نوشتی. چه قدر تو با احساس هستی براستی. وامدار آسمون بودن بهتر از وامدار زمين بودنه. آسمون دست نخورده تر از زمينه.
at November 16, 2003 2:45 AMشاملو مي گويد : و من پيغامت كردم از پس پيغام كه چشم از آسمان بردار . كه وحي از خاك مي رسد .
at November 16, 2003 3:29 PMگفت آن یار کزو شد سر دار بلند جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد
at February 18, 2004 3:26 PMthanks !!
at March 5, 2004 1:26 AMبه درستی این مفهوم یقین دارم حقا که واقعیت رو تو تصویر کردی
at July 21, 2004 1:15 AMو زمانی شده است که به غیر از انسان هیچ چیز ارزان نیست
at July 29, 2004 9:22 PMو انسان حرمت انسان را شکست =امتحان الهی (نظری مباح کردند و هزاران خون باطل)انسان حرمت انسان را شکست= لازمه حیات اشرف گونه مخلوقات (....آدمیت مرده بود گرچه آدم زنده بود.)
at October 11, 2004 2:17 AMkhaili khoob ast ashareh Ahmad Shamloo binahayat aali hastand man barayeh Akbar Ganji pray khaham kard zendeh bad mardoum zendeh bad azadi
at August 23, 2005 6:09 AMزندگي با همه ي وسعت خويش محفل ساكت غم خوردن نيست اضطراب هوس ديدن و ناديدن نيست زندگي خوردن و خوابيدن نيست زندگي كوشش و راهي شدن است زندگي جوشش و جاري شدن است تز تماشاگر آغاز حيات تا به جايي كه خدا مي داند خيلي بي نظيريد.
at April 20, 2006 9:21 PMخيلي عالي بود
at May 1, 2006 2:41 PMبه خدا نگویید که مشکلی بزرگ دارم به مشکل بگویید که خدای بزرگ دارم
at December 18, 2006 4:33 PM