نگاه غیر ایدئولوژیک

چند نویسنده هستند که همیشه از خواندن مطالبشان لذت می برم، حتی اگر مخالف تحلیل شان باشم. مسعود بهنود، ملیحه محمدی و فرخ نگهدار از جمله افرادی هستند که خواندن مطالبشان همیشه برایم لذت بخش بوده است. هر روز وقتی سایت ایران-امروز را باز میکنم اول یک نگاه کلی از بالا به پائین می اندازم در جستجوی مطالب این عزیزان و سپس به نوشته های دیگر می پردازم.
اما چرا قلم این عزیزان برای من لذت بخش است؟

جواب: نگاهشان غیرایدئولوژیک است.
گمان میکنم تحولات سالهای گذشته در ایران، برای نسل ما که متولد سالهای انقلابی ایران هستیم و ناخواسته فرزندان انقلاب نام گرفتیم، این دستاورد بزرگ را داشته است که بوی تعفن ایدئولوژی گری را به خوبی تشخیص می دهیم و از آن فرار می کنیم. اما برداشت من از عبارت "نگاه ایدئولوژیک" چیست و چه نشانه هایی من را به این نتیجه می رساند که نگاه نویسنده و یا گوینده ایدئولوژیک است؟
1- دائما به دنبال واگرائی و مرز بندی با دیگران است.
2- بیش از آنکه به محتوای مطالب شخصیت ها و گروه ها بپردازد، به داوری در مورد اعمال گذشته و انگیزه های آنان علاقه دارد.
3- ادعای کشف حقیقت دارد اما هدف اصلی و پنهانی او ایجاد تغییر و گاها گرفتن انتقام است.
4- با استفاده از کلمات و شعارهای پرطمطراق عوام فریبی میکند.
5- به دنبال انقلاب و یا تغییرات بزرگ در کوتاه مدت است و حوصله اصلاحات قدم به قدم و دراز مدت را ندارد.
6- برروی احساسات مردم -و نه عقل شان- حساب باز می کند.
7- پوپولیست و موج سوار است و مقبولیت در نگاه عوام را بر حقیقت گوئی ترجیح می دهد.
اینها نشانه هایی هستند که به ذهنم می رسد. متاسفانه در این زمینه مطالعه کافی نداشته ام و به خوبی می دانم مطلبم فنی نیست. اما چیزی بود که در گلویم گیر کرده بود و ترجیح دادم خودم را تخلیه کنم. تاسف من بیشتر از آنجاست که میبینم هنوز پس از 25 سال، در طرز فکر بسیاری از فعالان سیاسی خارج از کشور تغییری بوجود نیامده و تنها جای واژه سلطنت را با ولایت عوض کرده اند و همین. به بحث ها و صحبت هایی که در مورد انتخابات آینده مجلس می شود دقت کنید. بحث من بر سر تحریم یا عدم تحریم انتخابات نیست. چه، افرادی مانند آقای شاکری گرایش به تحریم دارند اما استدلال و تحلیلشان ایدئولوژیک نیست و منطقی و دلنشین است. همینطور جناب آقای رضا فانی یزدی که اعتقاد به مشارکت و عدم تحریم دارند و ایشان هم نگاهشان غیر ایدئولوژیک است.
در همین زمینه می توانید به آخرین نوشته بهنود "کی از چه تبری بجوید؟" مراجعه کنید و همینطور مطلب بسیار متین و خواندنی خانم ملیحه محمدی "تحریم یا شرکت، مسئله این است!" .