June 4, 2004
روابط نامشروع
من امشب با يکی حرف زدم که دلم براش يه ذرّه شده بود، يه دوست عزيز و قديمی، يکی از اون چند نفری که غربت و تنهاييم با جای خاليشون خيلی پررنگ تر می شه، جريان دوست شدنمون هم جالبه، اونم تو دانشگاهی که همه زير ذرّه بين هستن و ....
جريان از اينجا شروع شد که ما (من و همخونه ايهام) تصميم گرفتيم جلسات کتابخونی تو خونه راه بندازيم، طبق معمول هم ايده از من ِ(به قول کاميار) ورجه وورجه بود. اوّل که شروع کرديم هفت نفر بوديم و اوّلين کتابی هم که خونديم سووشون ِ سيمين دانشور بود، خلاصه جلسات همچنان ادامه داشت تا اينکه به اين فکر افتاديم که اگه پسرها هم تو جلساتمون شرکت کنن بحثها به مراتب همه جانبه تر و ديدگاهها متفاوت تر می شه، ولی مشکل اينجا بود که تو اون شهرستان کوچيک (بابلسر) و تو يه خونه دانشجويی که پنج تا دختر تنها زندگی مي کنن چطور ممکن بود پسرها رفت و آمد کنن؟؟؟
نهايتاً برای اينکه خانومها و آقايون همسايه دچار اين توهّم نشن که ما از راه راست منحرف و دچار فساد اخلاقی شديم، تصميم گرفتيم جلسات رو تو دانشکده تشکيل بديم.
اينجوری تعداد دخترهای شرکت کننده هم بيشتر می شد، آخه با توجّه به اينکه جلسات شبها تشکيل می شد، رفت و آمد به خونه برای خيلی از دخترها هم مشکل بود.
من دقيقاً چند ماه قبل از شروع جلسات، عضو هيأت تحريرية نشريه انجمن اسلامی شده بودم و از اين طريق رو بعضی از بچه ها تا حدودی شناخت پيدا کرده بودم، اين شد که وقتی داشتيم فکر مي کرديم که از کيا دعوت کنيم که تو جلساتمون شرکت کنن من يه ليست بلند بالا داشتم که شامل اين دوستم هم ميشد، ناگفته نماند که اون موقع دوستم نبود.
نهايتاً تعدادی از پسرها هم به گروه کوچولوی ما اضافه شدن و همونطور که حدس ميزديم اين تغيير، تاثير مثبتی رو روال کار داشت، جلسات همچنان ادامه داشت تا اينکه به تعطيلات آخر ترم نزديک شديم و من که به هيچ وجه حاضر نبودم جلسات رو از دست بدم، از بچه ها دعوت کردم که اونهايی که ساکن تهران هستن جلسات رو تو خونه ما ادامه بدن، اينجوری هم از درگيريهايی که کم کم داشتيم با بسيج و .. پيدا می کرديم جلوگيری می شد و هم اين فرصت پيش می اومد که دوستای تهرانم و گاهی هم بابا و داداشم سری به جلسات بزنن.
الأن که مدّتها از اون روزا می گذره، از اون جلسات و اون کتاب خوندنا چند تا دوست برام موندن که با دنيا عوضشون نمی کنم و يه سری کتاب که من هم از نگاه خودم خوندمشون و هم با چشمای دوستام.
سلام سحر خانوم! بهترین چیزی که از دوران دانشجویی به یاد می مونه همین دوستا و کتابهاست! چیزایی که همیشگی هستند و می مونن! حتی اگه خیلی دور باشیم!
سبز باشید
at June 6, 2004 5:36 PMسلام
واقعا دوستيهاي دوران دانشجويي از بهترين ها هستند... موفق باشي..
at June 7, 2004 10:00 AMگاهي دلم براي خودم تنگ ميشود
ترا گم مكنم هر روز وپيدا مكنم هر شب
بدين سان روز ها را با تو زيبا مكنم هر شب
اين لجوج دير باور عجيب را در ميا ن خيش راه مي دهيد
at June 7, 2004 8:15 PMلجوج دير باور عزيز
جواب نمي دي عزيز! خودت كه خوب مي دوني، اراده كني قدمت رو چشم ماست. هوله رو خونده بودي؟ فكر كنم زلزله خوبي باشه اگه به تكون خوردن احتياج داري. فكر كنم بالاي 8 ريشتر قدرت داشته باشه. می بینی چقدر فکر می کنم!!!
at June 7, 2004 11:15 PMز منظر اسلامي كه به قضيه نگاه كني چيزي اين وسط عوض نشده رابطه هنوز نامشروع هست...حاج كاميار بيشتر در جريان هست:)) راستي سيد يادم رفت تو ايميل بگم...ببين براي اين شميم طفلكي يه كليپ درست كن كه معطل هست...با ما اشنا در امده ...هواشو داشته باش...قربوست
at June 8, 2004 11:07 PMنمي دونم از كجا برات بگم . اما الان اينقدر دلم تنگه كه ... . شما سحر خانم از روابط نا مشروع نوشته بودي . از بسيج نوشته بودي . از عاشقي و دل و ... نوشته بودي . اي باب بجاي اينكه نظرم رو در مورد اين مقاله بگم ببين تا كجا رفتم .ببخشيد قصد نصيحت ندارم اما قدر اون جلسه ها و با هم بودنا رو بدونيد . آخه خيلي ها دلشون مي خواد تو همچين جمعي باشن ولي بخاطر خفقانها , كوته نظريها و خيلي چيزايه ديگه نمي تونن. هر چند كه ميدونم كه ميدونيد .
at June 9, 2004 1:27 PMدوستایی که تو زندگی تأثیر خاصی میذارن هیچ وقت از یاد آدم نمیرن
at June 9, 2004 10:28 PMداداش كاميار ايميل ما رسيد؟!سيد ،رمز عمليات رو توش نوشتم:))
at June 10, 2004 12:04 PMdosty ke tasir nadashte bashe roye shakhs dost nist mishe paye eshgho hal
at June 10, 2004 8:32 PMسلام سحر جان، سلام کامیار جان. فقط اومدم چاق سلامتی. مدتیه یه در میون بهتون سر زدم و معذرت میخوام. البته شمام یه در میون مینویسید پس این به اون در. دوستتون دارم.
at June 11, 2004 7:40 PMتولدت مبارك داداش كامي
at June 12, 2004 10:19 AMسلام حاجي.....يه سر بيا پيش من كارت دارم!
at June 12, 2004 10:22 PMمن تنها چيزي كه تو زندگي بهش احترام ميگذارم روابط بين دوستاست
حالا چرا روابط نامشروع؟
كي ميگه نامشروعه؟
من كه دنيا را با لحظه اي كه كنار رفقا هستم عوض نميكنم
ميدوني بهترين دوستام مربوط ميشن به سربازي
وبعدش به دانشگاه
بچه هاي هم رشته اي من (سينما)همشون يه جورايي(يه نموره)زيادي باحالا هستن
اما تو رفاقت بي كلك بي كلك
مثل كف دست ميمونن
صاف صاف
راستي منو يادت اومد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
at September 28, 2004 4:55 PMJennifer?
at June 21, 2005 3:57 PMاميدوارم هميشه و در همه كارها موفق باشي.
at October 10, 2005 3:29 PMمن از اینکه امروز با سایت شما آشنا شدم خیلی خوشحالم ولی خیلی از سایتها را باز نمی کند به دلیل عدم وجود فیلتر شکن مناسب
در این باره در صورت امکان اقداماتی انجام دهید
مرسی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
at November 22, 2005 3:18 PMدöستي دوران دانشگاهي دوستي خوبيه ولي به شرتي که به روابط نامشروع تبديل نشه
at December 12, 2005 1:37 AMاحسنت
at December 17, 2005 11:48 PMكيلو چند ؟؟؟؟
at December 17, 2005 11:50 PMمنو بكنيد...
at January 31, 2006 3:16 AMمن ونايمه دوستيمون به همه ي شما ديوونه ها مي ارزيد. چقدر حال مي كرديم /با گريه ميگم/ هر چند الان توي يك كلاسيم وبا هم تا ابد قهر ولي هيچ وقت فراموشش نميكنم
at May 4, 2006 1:32 PMبه نظر من در دوران دانشجويي حوسها به شدت
ميزنه بالا و هميبن است كه ما فكر ميكنيم براي اين دوران دلمان تنگ ميشود
at May 16, 2006 5:11 PMسلام داستان خوبی بود
at January 31, 2007 2:13 PMشايد آن زمان هرگز نفهميدم كه چه لذتي دا از دست خواهم داد و اكنون افسرده ترازهر زمان سربازم مطلب شما ناخودآگاه مرابه اصفهان برد .
با آنكه بيش از هر زمان درس ميحواندم ولي همه آن سختيها اكنون خاطراتي است كه با آنها شب را صبح ميكنم
at February 14, 2007 3:11 PMاین حرفهارو بی خیال آقا شهرام بچسب" که ماها همه آره داداش
at March 6, 2007 1:53 AM