March 21, 2006
شرف کیهانم من
خجالت می کشم، باری که به دوش گرفت تنها بار خودش نبود. بار من و تو و بچه های من و نوه های تو و ...
احساس غرور می کنم که بشرم، "شرف کیهانم من"
حسودی می کنم،
و هر چقدر با خودم کلانجار می روم نمی توانم از واژه ستایش استفاده نکنم.
ببینید
جز این چه سخنی می توان بر زبان راند ؟ کامیار جان ستایش کمترین است در مواجهه با او ...
at March 22, 2006 2:16 PMاین مردک جز یک مترسک تبلیغاتی بیش نیست. یک سوپاپ اطمینان از طرف "خودشون"....راستی زندانها خالی اند و فقط این مترسک است که در زندان است؟؟؟؟
at March 22, 2006 9:10 PMسلام كاميار جون
وجود او باعث افتخار ماست .
at March 24, 2006 7:41 AMدرست است که گنجي از خودشون بود. اما اگه ما تا آخر آدمها رو همونطوري که اولين بار ديديم، ببينيم و در موردشون قضاوت کنيم، فرصت بهتر شدن، اصلاح شدن، يا کلا تغيير کردن رو ازشون گرفتيم، يا بهتر بگم، فرصت ديدن تغييراتشون، بهترشدنشون رو از ذهن و دل خودمون گرفتيم
گنجي يه مهره بود. اما الان ديگه نه
at March 25, 2006 2:06 AMاز سیاهی چرا حذر کردن
شب پر از قطره های الماس است
آنچه از شب به جای میماند
عطر سکرآور گل یاس است
at April 1, 2006 3:19 PMسلام كاميار جون
ايميلاتو خوندي؟به من خبر بده
at April 3, 2006 11:53 PMتنها انسان بود که جامه به تن داشت وآستین اش از اشک تر بود./
at April 6, 2006 6:27 PMسلام كاميار جون
خوبي؟
at April 13, 2006 11:56 PMسلام كاميار جون
تصميم دارم براي مدتي وبلاك نويسي رو كنار بذارم
به خدا مي سيرمت
شاد باشي
at April 23, 2006 2:08 PMشرف كيهان « شدن » ...
« بودن » رو دوست ندارم . ياد كلمهي اجبار ميفتم .
at June 6, 2006 5:02 PMکاش همه می خواستن "خودآ"یی باشن، باور می کردن که"من اگر ما نشوم تنهایم..." من به چشم انفعال رو دیدم...
at June 28, 2006 1:30 AMبه امید ازادی تمام زندانیان سیاسی
at February 2, 2007 10:33 AM