هفت دقیقه از عشق با پسرک پاییز!

اول که گفتی حالم خوبه فکر کردم اینو میگی که من خیالم راحت باشه از راه دور و ... . ولی بعد که تاکید کردی تا حالا به این خوبی نبودی, اولین چیزی که به ذهنم رسید کلمه مقدس عشق بود. باورم نمی شد, تا چند ثانیه اول فکر می کردم داری شوخی می کنی. در دریایی بودن دلت و زیبایی احساست شکی نیست, ولی نمی دونم چرا انقدر به نظرم عجیب میاد. زنگ زده بودم صدات رو بشنوم و تاریخ تولدت رو بپرسم ,خبر نداشتم تو دلت چنین اشوبیه ,یا شاید پره از ارامش؟ آبی آبی هستی الان نه؟
همیشه عاشق باشی نازنینم!

از دل برود هر انکه از دیده برفت!

چقدر به نظرت طبیعی میاد که یه نفر هر هفته بعد از اخرین کلاسش با عجله سوار اتوبوس بشه و ده دوازده ساعت رو صندلیهای اتوبوس مچاله بشه تا برسه تهران. مستقیم بره خونه. ساکش رو باز نکرده بذاره گوشه اتاقش وبا اولین ماشینی که گیرش میاد از شرق تهران بکوبه بیاد غرب تهران که تو رو ببینه و هر جا که میری پا به پات بیاد تا شب که کنار تختت بشینه تا خوابت ببره. و روزهای بعد هر صبح قبل از بیدار شدنت دم در باشه وهر شب انقدر کنار تختت بشینه تا دیگه نتونی چشمهات رو باز نگه داری. و تازه بعد از دو سه روز که وقت رفتن تو می رسه دوباره صبح زود از شرق تهران بکوبه بیاد غرب تهران و تو رو سوار کنه ببره ترمینال شرق و وایسه تا اتوبوست حرکت کنه و بازهفته بعد همه چیز تکرار بشه. چقدر به نظرت طبیعی میاد که تک تک شاخه های گلی که بهت می ده خشک کنی وبریزی تو یه جعبه و سالها هرجا که میری با خودت ببری.

چقدر به نظرت طبیعی میاد که یه روزکه کنار میزت وایسادی و به جعبه پر از گلت نگاه می کنی که حالا دیگه حسابی کهنه شده و رد پای سفرها رو تکه تکه پوست مقواییش مونده صدای همین شخص رو بشنوی که ازاونور خط بهت می گه وقت ندارم گوشی تلفن رو بر دارم شمارت رو بگیرم و باهات حرف بزنم.
چه راحت به تغییرات عادت می کنیم.

...

پای در زنجیر پرواز می کنم
با غمهای درون اوج می گیرم
با شکستهایم به پیش می تازم
با اشکهایم سفر می کنم
با صلیبم به قله قلب انسان صعود می کنم
ای خداوند
ای خداوند
بگذار تا صلیبم را بستایم

گاندی